Sezon grzewczy: jak ustrzec się pożaru i zatrucia czadem?
Wystarczy niesprawny piecyk i zbyt mały dopływ powietrza, by codzienna kąpiel stała się zagrożeniem życia. Szczególnie niebezpieczne jest to, że człowiek nie potrafi wykryć czadu zmysłami: gaz pozostaje niewidoczny, nie ma woni ani smaku, a przy tym nie powoduje podrażnienia oczu.
Tlenek węgla dostaje się do organizmu podczas oddychania, a następnie utrudnia krwi dostarczanie tlenu do tkanek. Niedotlenienie może uszkodzić mózg i pozostałe części ośrodkowego układu nerwowego, a także serce oraz naczynia krwionośne. Według przywoływanych statystyk zatrucia tym gazem zajmują trzecie miejsce po zatruciach lekami i alkoholem.
Skąd bierze się czad i jak ograniczyć ryzyko?
Źródłem zagrożenia jest niepełne spalanie paliw zawierających węgiel, w tym gazu ziemnego. Sprzyjają mu niedrożne kominy, zablokowane kanały wentylacyjne oraz niedobór powietrza potrzebnego do spalania. Częstym problemem bywa również niesprawna instalacja grzewcza. W małej łazience wyposażonej w gazowy podgrzewacz wody zatkany przewód kominowy może doprowadzić do powstania śmiertelnego stężenia gazu w krótkim czasie.
Dlatego nie należy zasłaniać kratek wentylacyjnych ani otworów w drzwiach łazienki. Nadmierne uszczelnienie mieszkania także utrudnia wymianę powietrza. Kanały wentylacyjne i kominowe trzeba regularnie kontrolować oraz czyścić, natomiast instalację gazową poddawać przeglądowi technicznemu i badaniu szczelności co najmniej raz w roku. Takie czynności należy powierzać osobom z odpowiednimi uprawnieniami.
Kuchenka gazowa służy do przygotowywania posiłków, nie do ogrzewania wnętrz. Gazowe promienniki wymagają użytkowania zgodnego z instrukcją i zasadami bezpieczeństwa. Montaż pieca gazowego powinien wykonać wykwalifikowany fachowiec; samodzielne przeróbki instalacji są niedopuszczalne.
Gdzie zamontować czujniki?
Dodatkową ochronę zapewniają domowe czujki dymu oraz tlenku węgla. Urządzenie wykrywające czad uruchamia sygnał alarmowy po stwierdzeniu nadmiernego stężenia gazu, dając mieszkańcom szansę na szybką reakcję.
Czujkę tlenku węgla warto umieścić między innymi tam, gdzie pracuje kominek, piec kaflowy, kuchenka gazowa lub gazowy podgrzewacz wody. Przydatna może być również w kotłowni, garażu i warsztacie. Czujnik nie zastępuje sprawnej wentylacji ani regularnej kontroli urządzeń.
Ogrzewanie domu bez ryzyka pożaru
Niebezpieczeństwo wiąże się również z wysoką temperaturą urządzeń grzewczych. Materiały palne powinny znajdować się co najmniej pół metra od instalacji i sprzętów, których powierzchnia może rozgrzać się powyżej 100°C. Grzejnika elektrycznego nie należy stawiać bezpośrednio na palnym podłożu, chyba że producent wyraźnie dopuszcza takie ustawienie.
Zarówno ogrzewacze elektryczne, jak i gazowe muszą stać stabilnie. Strumienia gorącego powietrza nie wolno kierować na pobliskie łatwopalne elementy wyposażenia. Przed dłuższym wyjściem urządzenia należy wyłączyć.
Warto kontrolować stan komina: ogień może pojawić się wskutek nieszczelności spoin między cegłami. Miejsca, w których metalowe przewody kominowe przechodzą przez palne części budynku, wymagają odpowiedniego zabezpieczenia. Zagrożenie stwarzają też prowizoryczne podłączenia urządzeń elektrycznych, gazowych i pieców.
Drogi ewakuacyjne powinny pozostać wolne od materiałów palnych i przedmiotów utrudniających przejście. Dostęp do drzwi ewakuacyjnych musi być możliwy bez przeszkód. Sprawne instalacje, właściwe użytkowanie ogrzewania i drożne wyjścia wspólnie chronią zdrowie oraz życie domowników.
Źródło: Wiadomości Policja Śląska
